Hafiflemek

Hafiflemek için form çayları kullanıp, aktarlardan özel karışımlar alıyoruz. Yoga seanslarına katılıp, psikoterapi seanslarında içimizi döküyoruz. İşte bu iki durumunda birbirinden farkı yok gibi geliyor bana.   Duygularımızı içimize atıp kabızlık yaşamak yerine gidip psikoloğumuzun karşısında yoksunluğumuzu ve duygusal yoksulluğumuzu tatmin ediyoruz. Aradaki en büyük fark tuvalet 1 TL, terapi  200 TL. Koşup, koşup içimdekilerle…

Read details

İşte Bu Bizim Hikayemiz!

Sizin bildiğiniz dünyanın sonunda, onların yaşadığı yerler vardır. Çiçekleri yeşil, yaprakları kırmızı, toprakları siyah yerler…  Hayata kaynak sunan bir ağacın gölgesinde yağan mor kar taneleri olur tersine dönmüş mevsim geçişlerinde.  Anneler burada çocukları için Tanrı’dır. Tanrı’lar ise sokaklarda dilenen kimsesizler.  Hayran hayran keşfettiğim bu yeni dünyayı izlerken ne kadar çok özlediğimi hatırladım. Ama özlediğim şeyleri…

Read details

Beyaz Lekeli Melekler

Kapısı olmayan mutfağımda pişirdiğim her şeyin kokusu tüm evi sarıp sarmalıyor. Bazen misler gibi bir kek, bazen de yemeğe tat vermesi için eklediğim nane. Hayatımda da böyle kapılarını sonuna kadar açtığım kişiler her şeyin ama her şeyin, tüm duyguların kokusunu alabiliyor mu? Bu yazı dünyanın sonundaki salıncağın yerini bilen ya da bilmek isteyenler için yazılmıştır.…

Read details

Saffet’in Hikayesi

Apartman kapısından dışarı ayak atarken burnuma düşen yağmur tanesi…. Henüz başlayan, çiseleyen tanelerin arasında öncü olanlardan… Kendini feda etmeye hazır olanlardan…. Apartmandan dışarı adımımı atarken burnuma düşen yağmur damlası ile sohbet ediyoruz. Ömrünün son demlerinde nasıl buraya geldiğini ve başına neler geldiğini anlatıyor. Aslında ölmek istememiş en başlarda, yok olup gitmek istememiş bir iz bırakmadan. Bu…

Read details

Hayatına 1 ile 10 arasında bir puan ver!

Çok stabil, sıradan ve değişkenlerden uzak yaşarken geleceği değiştirmeye karar verdim. Kendi küçük krallığımı dağıtıp, küçük bir kulübeye yerleştim. Geçmişim geleceğim ve en derinlerdeki hislerimi sıkış tıkış bu kulübenin içine sığdırmaya çalıştım. Bir de ne göreyim! Camlar kırılmaya, kulübenin tahtaları esnemeye ve çatısı çatırdamaya başladı. Ne çok umut, his, an ve anı biriktirmişim. İçinden sessiz…

Read details

Yüzün Yok

Günlerdir paramparça rüyalarda zombiler ve canavarlar… Gölgelerinde zavallı insancıklar… Anne sesi, baba kokusu ve kardeş kıskançlığı ile yaşama dair duygulara yeni düştüysen ve hala hissediyorsan hayattasın demektir. Hiç hayal kurdun mu? Hani o sahil kasabasında, balık kokulu ellerini ve sımsıcak bir somon ekmeğin kokusu burnunun direklerini sarsıyor mu? Su gibi şeyler düşünmeye gelmez, hayal etmekle…

Read details

Kaybettik!

Hep birlikte kaybettik… Duyan var duymayan var, gören var görmeyen var, bilen var bilmemezlikten gelen var… Ama biz kaybettik. 1 Şubat günü ailemize katılın ve eve girer girmez koltuk, masa, sandalye kemirmesi ile adının hakkını veren Mançiz’i kaybettik. Cuma günü sabah saatlerinde gelen telefon ile kaybettiğimizi öğrendik… Bir zeka bombası olan mançiz çok cool ve…

Read details